در ادامه مباحث ویروس EBV:
۴. ارزیابی اولیه آزمایشگاهی
CBC ممکن است لنفوسیتوز و لنفوسیت‌های واکنشی/آتیپیک را نشان دهد؛ در بسیاری از موارد افزایش خفیف تا متوسط AST/ALT وجود دارد. این یافته‌ها اختصاصی EBV نیستند. افتراق بالینی و آزمایشگاهی با CMV، HIV حاد، توکسوپلاسموز، استرپتوکوک گروه A و سایر علل سندرم مونونوکلئوز ضروری است.
۵. تشخیص سرولوژیک EBV
آزمایش‌های اختصاصی معمولاً با روش‌های ELISA، CLIA یا سایر ایمونواسی‌ها برای VCA-IgM، VCA-IgG و EBNA-1 IgG انجام می‌شوند. VCA-IgM معمولاً در مراحل اولیه ظاهر شده و طی چند هفته کاهش می‌یابد؛ VCA-IgG اغلب مادام‌العمر باقی می‌ماند؛ EBNA-1 IgG معمولاً دیرتر، پس از چند ماه، ظاهر می‌شود. EA-IgG ممکن است در عفونت فعال یا افراد سالم مثبت باشد و به‌تنهایی شاخص قابل‌اعتماد فعالیت ویروس نیست .
| VCA-IgM | VCA-IgG | EBNA-1 IgG | تفسیر محتمل |
| منفی | منفی | منفی | عدم شواهد عفونت قبلی؛ در مراحل بسیار اولیه تکرار لازم است |
| مثبت | مثبت یا منفی | منفی | عفونت اولیه اخیر محتمل؛ تطبیق با علائم و زمان نمونه‌گیری |
| منفی | مثبت | مثبت | عفونت قبلی |
| مثبت | مثبت | مثبت | الگوی مبهم؛ احتمال IgM پایدار/غیراختصاصی یا فعال‌سازی مجدد؛ بررسی تکمیلی |
| منفی | مثبت | منفی | الگوی نامعین؛ عفونت اخیر یا قبلی بدون پاسخ EBNA؛ آزمایش تکمیلی |
آزمایش هتروفیل (Monospot) ممکن است در اوایل بیماری یا کودکان منفی کاذب باشد و برای تشخیص قطعی عفونت اولیه EBV کافی نیست. تفسیر سرولوژی در افراد دارای نقص ایمنی دشوارتر است.